Στα τσιμέντα της Τούμπας μεγάλωσαν γενιές και γενιές φιλάθλων. Στο χορτάρι της «ζωγράφισαν» μερικοί από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου. Από τον Γιόχαν Κρόιφ του μεγάλου Άγιαξ, μέχρι τον Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος αγωνίστηκε με τη Νάπολι κόντρα στον ΠΑΟΚ. Για να δημιουργηθεί ο μύθος της Τούμπας χρειάστηκαν να πληρωθούν 20 εξαμηνιαίες δόσεις! Το αντίτιμο του τιμήματος των 1.500.000 δραχμών, που ορίστηκε από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, πληρώθηκε σε δόσεις (75.000) μέχρι το 1969...
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 οι ανάγκες του «Δικεφάλου» πολλαπλασιάστηκαν. Ο αριθμός των φιλάθλων που παρακολουθούσε την ομάδα ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Το γήπεδο του Σιντριβανίου ήταν πολύ μικρό. Ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αρκεστεί σ’ αυτό. Έτσι, ξεκίνησε η πρώτη προσπάθεια απόκτησης και κατασκευής νέου γηπέδου. Το 1957 η διοίκηση συνέστησε ειδική τεχνική επιτροπή ανέγερσης νέου σταδίου. Στόχος να βρεθούν ο χώρος και κυρίως τα χρήματα. Ο χώρος βρέθηκε στην περιοχή της Τούμπας σε μια έκταση που ανήκε στο Ταμείο Εθνικής Αμύνης. Ο τότε Υπουργός Εθνικής Αμύνης και πρόεδρος της επιτροπής ανεγέρσεως νέου σταδίου του ΠΑΟΚ, πτέραρχος Γιώργος Θέμελης, παραχώρησε, «δυνάμει του υπ. αριθμόν 41485/115-1957 παραχωρητηρίου», τα 30 στρέμματα όπου κτίστηκε και βρίσκεται ακόμη και τώρα το γήπεδο.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1958 επιτροπή αξιωματικών του Γ’ Σώματος Στρατού παρέδωσαν το γήπεδο στους εκπροσώπους του ΠΑΟΚ κ.κ. Γεωργιάδη και Σιδηρόπουλο. Από το επόμενο πρωί άρχισε η τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής προσπάθεια ανέγερσης του νέου σταδίου, σε όσο το δυνατό μικρότερο χρονικό διάστημα. Οι εργασίες ανεγέρσεως περατώθηκαν τον Αύγουστο του 1959. Το συνολικό κόστος έφτασε τα 6.000.000 δραχμές, εκ των οποίων μόλις το 1.100.000 προσέφερε η Γ.Γ.Α.
Τα εγκαίνια της Τούμπας έγιναν στις 6 Σεπτεμβρίου 1959. Η διοίκηση του ΠΑΟΚ προσκάλεσε την ΑΕΚ για τη διεξαγωγή ενός φιλικού αγώνα, όπου ο «Δικέφαλος του Βορρά» επικράτησε 1-0 με γκολ του Κώστα Κιουρτζή. Η ΕΠΟ αναγνώρισε το γήπεδο, δια του από 23/10/1959 πρακτικού της. Η αρχική χωρητικότητα της Τούμπας ήταν 20.000 θέσεις. Η επέκταση των κερκίδων την ανέβασε στις 45.000, οι οποίες αποδείχθηκαν ελάχιστες για να φιλοξενήσουν τα μεγάλα ραντεβού της χρυσής ομάδας στη δεκαετία του ’70. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 άρχισε να μειώνεται σταδιακά η χωρητικότητα με την τοποθέτηση πλαστικών καθισμάτων και με τη δημιουργία υποχρεωτικών νεκρών ζωνών. Υπήρξαν διορθωτικές κινήσεις και τις βελτιώσεις, λόγω της χρησιμοποίησης του γηπέδου ως προπονητηρίου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Με αφορμή αυτό το γεγονός, έγιναν τα εξής έργα:
Nέο μεταλλικό στέγαστρο...
ένα νέο 4όροφο κτήριο πίσω από τις Θύρες 1,2 και 3. Σε αυτό υπάρχουν όλες οι απαραίτητες και σύγχρονες ανέσεις, όπως σουίτες και σαλόνι VIP, δημοσιογραφικά booths με 200 νέες θέσεις, χώροι εργασίας δημοσιογράφων, αίθουσα Τύπου, γραφεία κλπ.Συνολικά υπάρχουν 14 σουίτες χωρητικότητας πέντε (5) ατόμων και επιφάνειας δώδεκα (12) τετραγωνικών μέτρων, οι οποίες βρίσκονται στον τρίτο και τέταρτο όροφο του νέου κτηρίου. Οι ιδιοκτήτες τους εισέρχονται από διαφορετική (VIP) είσοδο, απ’ όπου έχουν πρόσβαση και στο υπερπολυτελές VIP lounge του γηπέδου, το οποίο είναι εξοπλισμένο με σύγχρονο bar και θέα μέσα στο γήπεδο αλλά και σε ολόκληρη την πόλη. Όλες οι σουίτες έχουν πολύ καλή θέα στον αγωνιστικό χώρο και στις κερκίδες, είναι εξοπλισμένες με κλιματισμό, τηλέφωνο, τηλεόραση με κλειστό κύκλωμα και δορυφορική σύνδεση και διαθέτουν όλες μίνι μπαρ και καθιστικό. Οι ιδιοκτήτες έχουν δωρεάν πάρκινγκ, προσωπικό σέρβις και άμεση πρόσβαση σε όλα τα έντυπα της ομάδας (πρόγραμμα αγώνα, συνθέσεις ομάδων, δελτία τύπου κλπ).
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 οι ανάγκες του «Δικεφάλου» πολλαπλασιάστηκαν. Ο αριθμός των φιλάθλων που παρακολουθούσε την ομάδα ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Το γήπεδο του Σιντριβανίου ήταν πολύ μικρό. Ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αρκεστεί σ’ αυτό. Έτσι, ξεκίνησε η πρώτη προσπάθεια απόκτησης και κατασκευής νέου γηπέδου. Το 1957 η διοίκηση συνέστησε ειδική τεχνική επιτροπή ανέγερσης νέου σταδίου. Στόχος να βρεθούν ο χώρος και κυρίως τα χρήματα. Ο χώρος βρέθηκε στην περιοχή της Τούμπας σε μια έκταση που ανήκε στο Ταμείο Εθνικής Αμύνης. Ο τότε Υπουργός Εθνικής Αμύνης και πρόεδρος της επιτροπής ανεγέρσεως νέου σταδίου του ΠΑΟΚ, πτέραρχος Γιώργος Θέμελης, παραχώρησε, «δυνάμει του υπ. αριθμόν 41485/115-1957 παραχωρητηρίου», τα 30 στρέμματα όπου κτίστηκε και βρίσκεται ακόμη και τώρα το γήπεδο.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1958 επιτροπή αξιωματικών του Γ’ Σώματος Στρατού παρέδωσαν το γήπεδο στους εκπροσώπους του ΠΑΟΚ κ.κ. Γεωργιάδη και Σιδηρόπουλο. Από το επόμενο πρωί άρχισε η τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής προσπάθεια ανέγερσης του νέου σταδίου, σε όσο το δυνατό μικρότερο χρονικό διάστημα. Οι εργασίες ανεγέρσεως περατώθηκαν τον Αύγουστο του 1959. Το συνολικό κόστος έφτασε τα 6.000.000 δραχμές, εκ των οποίων μόλις το 1.100.000 προσέφερε η Γ.Γ.Α.
Τα εγκαίνια της Τούμπας έγιναν στις 6 Σεπτεμβρίου 1959. Η διοίκηση του ΠΑΟΚ προσκάλεσε την ΑΕΚ για τη διεξαγωγή ενός φιλικού αγώνα, όπου ο «Δικέφαλος του Βορρά» επικράτησε 1-0 με γκολ του Κώστα Κιουρτζή. Η ΕΠΟ αναγνώρισε το γήπεδο, δια του από 23/10/1959 πρακτικού της. Η αρχική χωρητικότητα της Τούμπας ήταν 20.000 θέσεις. Η επέκταση των κερκίδων την ανέβασε στις 45.000, οι οποίες αποδείχθηκαν ελάχιστες για να φιλοξενήσουν τα μεγάλα ραντεβού της χρυσής ομάδας στη δεκαετία του ’70. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 άρχισε να μειώνεται σταδιακά η χωρητικότητα με την τοποθέτηση πλαστικών καθισμάτων και με τη δημιουργία υποχρεωτικών νεκρών ζωνών. Υπήρξαν διορθωτικές κινήσεις και τις βελτιώσεις, λόγω της χρησιμοποίησης του γηπέδου ως προπονητηρίου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Με αφορμή αυτό το γεγονός, έγιναν τα εξής έργα:
Nέο μεταλλικό στέγαστρο...
ένα νέο 4όροφο κτήριο πίσω από τις Θύρες 1,2 και 3. Σε αυτό υπάρχουν όλες οι απαραίτητες και σύγχρονες ανέσεις, όπως σουίτες και σαλόνι VIP, δημοσιογραφικά booths με 200 νέες θέσεις, χώροι εργασίας δημοσιογράφων, αίθουσα Τύπου, γραφεία κλπ.Συνολικά υπάρχουν 14 σουίτες χωρητικότητας πέντε (5) ατόμων και επιφάνειας δώδεκα (12) τετραγωνικών μέτρων, οι οποίες βρίσκονται στον τρίτο και τέταρτο όροφο του νέου κτηρίου. Οι ιδιοκτήτες τους εισέρχονται από διαφορετική (VIP) είσοδο, απ’ όπου έχουν πρόσβαση και στο υπερπολυτελές VIP lounge του γηπέδου, το οποίο είναι εξοπλισμένο με σύγχρονο bar και θέα μέσα στο γήπεδο αλλά και σε ολόκληρη την πόλη. Όλες οι σουίτες έχουν πολύ καλή θέα στον αγωνιστικό χώρο και στις κερκίδες, είναι εξοπλισμένες με κλιματισμό, τηλέφωνο, τηλεόραση με κλειστό κύκλωμα και δορυφορική σύνδεση και διαθέτουν όλες μίνι μπαρ και καθιστικό. Οι ιδιοκτήτες έχουν δωρεάν πάρκινγκ, προσωπικό σέρβις και άμεση πρόσβαση σε όλα τα έντυπα της ομάδας (πρόγραμμα αγώνα, συνθέσεις ομάδων, δελτία τύπου κλπ).
Ο ιστορικός αγώνας μεταξύ των δύο αδερφών σωματείων, του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, που σήμανε την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου, ήταν συναρπαστικός και έληξε 1-0 υπέρ του ΠΑΟΚ ύστερα από γκολ του Κιουρτζή στο 20'. Για τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκαν οι Πρόγιος, Χασιώτης, Κεμανίδης, Πετρίδης, Χαβανίδης, Γιαννέλος, Λέναδρος, Τσίντογλου, Κουϊρουκίδης, Κιουρτζής και Νικολαϊδης, ενώ για την ΑΕΚ οι Σεραφείδης, Αναστασιάδης, Μαρδίτσης, Βερνέζης, Παλύζος, Ζωγράφος, Τζανούλας, Αργυρόπουλος, Κανάκης, Σταματιάδης και Σοφιανίδης.
Οι εργασίες ωστόσο δεν σταμάτησαν, καθώς το στάδιο ολοκληρωνόταν τμηματικά. Στα τέλη του χρόνου δημιουργήθηκε γήπεδο μπάσκετ με τερέν επιστρωμένο με το ειδικό μείγμα φελλού και πίσσας στο χώρο του πετάλου, μια λύση που τουλάχιστον διευκόλυνε τις προπονήσεις των αθλητών. Σύντομα ωστόσο, από τον Απρίλιο του 1960, άρχισε να χρησιμοποιείται και για αγώνες του πρωταθλήματος μπάσκετ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960η χωρητικότητα του γηπέδου έφτασε τις 30.000 θέσεις, ενώ μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι γενναίες επιχορηγήσεις από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού σε συνδυασμό με τις ενέργειες του Ευάγγελου Μυλωνά, του Γεωργίου Παντελάκη και του Βασίλη Σεργιαννίδη και η ολοκλήρωση των έργων για την επέκταση κατά μήκος των θυρών 7 και 8, έδωσε στο φίλαθλο κοινό της πόλης ένα γήπεδο 45.000 θέσεων.
 |
| Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΚΕΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ |
